MEINING:
– Forstår kommunen sitt eige regelverk, og veit politikarane kva dei faktisk har delegert bort?
Du les no eit meiningsinnlegg. Det uttrykkjer innsendaren si meining.
Mi eiga byggjesak og eit nyleg lesarinnlegg i Bø blad om prosessen med skeisebane/ny pumptrack ved Gullbring gjev grunn til å spørje.
Eg, eller rettare sagt Idehus (på vegner av entreprenøren vår), søkte om ein einebustad på ei regulert bustadtomt med ein godt grunngjeven og avgrensa dispensasjon frå tillate bygd areal.
Éin nøktern einebustad, éi tomt, inga endring av føremål eller talet på bueiningar. Kommunen la sjølv til grunn at tiltaket ikkje ville få vesentlege verknader for naboar eller omgjevnader. Det kom ingen merknader.
Plan- og bygningslova opnar for dispensasjon når vilkåra er oppfylte. Det opplyser kommunen òg om på sine eigne heimesider. Likevel fekk vi melding om at administrasjonen ville tilrå avslag, ikkje fordi vilkåra for dispensasjon ikkje var oppfylte, men fordi kommunen visstnok har bestemt det slik, og den enkle byggjesaka enda i staden som ei reguleringsendring.
Denne saka vart behandla politisk. Møtereferatet frå den politiske behandlinga viser at det ikkje var noko kontroversielt med saka i det heile.
Prislappen vart 20 000 kroner. Deretter er ordinært byggjesaksgebyr for ein einebustad 29 000 kroner. Til saman 49 000 kroner i kommunale saksbehandlingsgebyr, før eventuelle andre gebyr som går til kommunen for tilkopling av ymse, og alle gebyra som skal betalast i årevis framover.
Ikkje snakk om skatteinntektene til staten på over millionen, som igjen blir fordelte til kommunane.
Vi fekk det akkurat som vi ville til slutt. Men det er behandlingsvegen og omfanget av han vi undrar oss over.
Då eg klaga på gebyret for planendringa for å vise misnøye med behandlinga og urimelegheita ved henne, viste eg til kommunen si eiga føresegn om «urimelege gebyr», der nettopp arbeidsmengd og kostnadene til kommunen kan vurderast.
Kommunen behandla i staden saka etter føresegna om «særlege grunnar». Klagenemnda slutta seg samrøystes til innstillinga frå administrasjonen. Det er ikkje teke stilling til nettopp tidsbruken kommunen har hatt i saka.
Forstår kommunen sitt eige gebyrregulativ – og forstår politikarane handlingsrommet dei sjølve har vedteke?
Det same skurrar når ein les delegasjonsreglementet.
Administrasjonen hevdar at dispensasjonen vår ville vore «prinsipiell» fordi han ville vore den første etter ei nyare planendring. Ein slik automatisk regel finn eg ikkje i reglementet. Der skal det vurderast konkret om saka er prinsipiell.
Samtidig blir det i Gullbring-saka med ny pumptrack, gjennom eit nyleg lesarinnlegg i Bø blad, reist spørsmål om kvifor endringar som inneber reelle prioriteringar mellom offentlege aktivitetsareal, er handterte som ei administrativ byggjesak og ikkje politisk.
Det er denne skilnaden eg ikkje forstår: Kvifor kan ei lita og ukontroversiell byggjesak blåsast opp med nabovarsling, planendring og politisk behandling på grunn av eit godt grunngjeve avvik i bygd areal (altså takflate, ikkje bruksareal) på berre rundt 20 m², medan ei sak med langt større offentleg interesse kan få ein langt kortare administrativ behandlingsveg?
Kva er eigentleg «prinsipielt» i Midt-Telemark?
Dette handlar om meir enn gebyret vårt. Det handlar om føreseielegheit, likebehandling og politisk kontroll.
Politikarane har sjølve vedteke både gebyrregulativet og delegasjonsreglementet. Då bør dei òg vite kva handlingsrom dei har gjeve administrasjonen – og kva dei har halde att sjølve.
Det verkar ikkje som dei gjer det. Og når føresegnene i kommunen sine eigne reglement ikkje ser ut til å samsvare med argumentasjonen som blir brukt i den konkrete saksbehandlinga, bør politikarane stille spørsmål.
Eg spør òg om Midt-Telemark kommune er ein attraktiv kommune å byggje i, når ei slik byggjesak som mi blir behandla slik.
Eg heiar sterkt på sykkelprosjektet, men korrekt saksbehandling er viktig i saker som dette. Saker som påverkar innbyggjarane i Midt-Telemark i stor grad!
Innlegget er omsett til nynorsk ved hjelp av KI og kvalitetssikra av redaksjonen i Bø blad.
