MEINING:
– Kva skjer vidare med inkluderinga?
Du les no eit meiningsinnlegg. Det uttrykkjer innsendaren si meining.
16. juni 2026 fekk Midt-Telemark besøk av Øystein Pettersen, som heldt eit engasjerande foredrag om utanforskap, tryggleik, tilhøyrsle, meistring og inkludering.
Foredraget var gratis og ope for alle, og Storsalen var fylt av engasjerte menneske.
Hedda Lie Ståland og Magnus Kisfoss innleidde foredraget med song, og det blei ei inspirerande stund med mange gode refleksjonar og døme.
Bakgrunnen for foredraget var eit ønskje frå Midt-Telemark NFU og kommuneadministrasjonen om å setje søkjelys på utanforskap – ei utfordring som råkar mange.
Utanforskap kan handle om å stå utanfor arbeidslivet, fritidsaktivitetar, sosiale fellesskap eller andre viktige arenaer i livet. Fleire opplever dette, og vi veit at særleg unge er utsette.
Eit viktig bodskap frå Pettersen var at tryggleik må kome før krav.
Når menneske kjenner seg sette, høyrde og verdsette, blir det lettare å ha tillit, prøve nye ting og utvikle seg.
Eit trygt fellesskap gir menneske rom til å lykkast. Derfor handlar inkludering ikkje berre om kva krav vi stiller, men òg om korleis vi møter kvarandre.
Tilhøyrsle blir skapt saman
Tilhøyrsle handlar om meir enn å vere fysisk til stades. Det handlar om å kjenne at ein er ein del av fellesskapet, at ein blir sett, og at ein betyr noko for andre.
Små handlingar kan gjere ein stor skilnad.
Å helse, invitere nokon med, lytte, spørje korleis det går, og hugse på at folk er folk.
Korleis ord påverkar oss
Pettersen sette òg søkjelyset på korleis språket vi bruker påverkar korleis vi ser på kvarandre.
Ord og uttrykk kan anten skape avstand eller bidra til respekt og inkludering.
Han stilte spørsmål ved uttrykk som «ekstra tilrettelegging» og «spesielle behov». Ekstra og spesiell, treng vi å seie det?
Behov som tryggleik, sjølvstende, læring og fellesskap er vanlege menneskelege behov. Det som varierer, er korleis menneske blir møtte.
Kva kan vi gjere framover?
Etter at Pettersen hadde sagt sitt, og Kristin Kleiva hadde overrekt eit måleri, takka ordføraren for føredraget.
Ho var sterkt rørt av det ho hadde sett og høyrt. Ordføraren sa at ho såg utanforskap som ei viktig sak for Midt-Telemark å arbeide vidare med.
Publikum var inviterte til Framstugo etter føredraget, der dei kunne kome med innspel til det dei hadde høyrt.
Det blir spennande å følgje denne saka vidare og å sjå korleis det vil bli arbeidd med temaet utanforskap framover.
Ein ting er i alle fall sikkert: Eit inkluderande samfunn blir ikkje skapt av éin person eller ein organisasjon. Det blir skapt av oss alle – kvar einaste dag.
Innlegget er omsett til nynorsk ved hjelp av KI og kvalitetssikra av redaksjonen i Bø blad.
