– Kvar dag forsvinn eit lite stykke norsk natur

Kvar dag forsvinn bit for bit av norske skogar, svaberg og fjell til fordel for bussparkar, næringsparkar og datasenter. Ingen har kontroll.

Då hyttefolket i Vanvikan, nord for Trondheim, fekk vite at kommunen ville omregulere hytteområdet til industri, hadde klagefristen gått ut. Om kommunen får gjennom planen, kan svaberg bli sprengt og skogen jamna med jorda. 

Ikkje berre mistar folk i nærområdet naturområde som har gitt minne til generasjonar. Artar kan gå tapt og nok eit lite stykke naturmangfald vil viskast ut av kartet.

Over heile landet skjer ei slik stille nedbygging av natur. Kvar einaste dag.

Ein lovlaus naturpolitikk

Det er ingen avgift på å bygge ned natur. I dei aller fleste tilfelle er det billegare å bygge ned natur enn å bygge på eit gammalt fabrikkområde eller ein forlatt fotballbane.

Då Ruter skulle bygge nytt bussanlegg i Asker, fall valet på eit område med raudlista artar og gamle, hule eiketre. Toppen av kollen som utgjer området skal sprengast og 10.000 lastebillass med stein skal fraktast ut. I staden for å velje den gamle fotballbanen som ligg eit steinkast unna, vel Ruter å bygge ned naturen.

Kven er ansvarleg? Ikkje myndigheitene i alle fall.

Regjeringa nektar å greie ut nasjonale reglar som kan stanse naturinngrep. Dei meiner dette er kommunane sitt ansvar, men kommunane sit ikkje med ein nasjonal oversikt over naturnedbygging.

Naturnasjonen Noreg har ingen reguleringar som vernar nærskogar og truga artar mot nedbygging.

Den usynlege raseringa

For fastbuande og hyttefolk i Vanvikan vil tapet av naturen vere ei stor sorg. For dei som aldri har sett sin fot i Vanvikan, er naturtapet usynleg. Men for naturen som heilskap har desse små inngrepa store konsekvensar.

Når natur forsvinn bit for bit, mister vi dyrebare og truga artar. Mange artar lever i eit samspel. Utan brennesle vil det til dømes gå hardt utover sommarfuglar som dagpåfugløye, admiral og neslesommarfugl. Deira larver er avhengige av å vekse opp på nesler.

Restaurering av natur er heller ikkje gjort i ein handvending. Korleis skal ein til dømes erstatte fleire hundre år gamle eiketre?

Lokale kriser med nasjonale løysingar

Nedbygginga av norsk natur føregår stykkevis, men det er berre når vi står samla at vi kan stoppe den. Difor krev WWF Verdens naturfond at regjeringa byrjar arbeidet med å stoppe den ukontrollerte nedbygginga av naturen vår.

Skal ein bygge nye prosjekt, må det skje der naturen allereie er bygd ned. Og det skal koste å bygge ned natur, så ein tenkjer seg om to gonger før ein sender anleggsmaskinene inn i skogen.

I Vanvikan klaga hytteeigarane då dei vart klare over byggeplanane. 

Inntil regjeringa innfører nasjonale reglar, må vi beskytte naturen vår sjølve. Det gjer vi ved å følgje med på kommunens byggeplanar, protestere mot unødvendig rasering av natur og halde politikarane ansvarlege for manglande handling.

Dette meiningsinnlegget er omsett til nynorsk ved hjelp av ki, og kvalitetssikra av redaksjonen i Bø blad.